Krótka odpowiedź: interfejs laboratoryjny ma dwa kierunki. Zlecenia wychodzą z systemu EHR do systemu informacji laboratoryjnej (LIS) jako wiadomości HL7 v2 ORM^O01 lub OML^O21 (lub jako FHIR ServiceRequest), a LIS odpowiada komunikatami ORR/ORL, a później wynikami jako ORU^R01 (lub FHIR DiagnosticReport z Observations). Trudne nie są same wiadomości, ale szczegóły w nich zawarte: numery zleceniodawcy i wykonawcy (placer i filler), które łączą wyniki ze zleceniami, status wyniku (wstępny, ostateczny, poprawiony), flagi nieprawidłowości, jednostki i zakresy referencyjne, informacje o próbce, mikrobiologia z jej wieloczęściowymi wynikami oraz mapowanie kodów do LOINC. Wykonane poprawnie, każdy wynik trafia do właściwego pacjenta, do właściwego zlecenia i na właściwe miejsce w karcie pacjenta, z zachowaniem jego znaczenia.
Krok 1: ustalenie przepływów
Pierwszym krokiem w integracji systemu informatycznego laboratorium z elektroniczną dokumentacją medyczną (EDM) jest ustalenie z laboratorium, jakie przepływy danych istnieją: zlecenia wychodzące, aktualizacje statusu zleceń, wyniki przychodzące, poprawki, anulowania, badania dodatkowe i odruchowe, a także przesyłanie danych demograficznych ADT do systemu LIS. Strony ustalają również wersję HL7, zazwyczaj 2.3.1 lub 2.5.1, oraz sposób transportu, zazwyczaj MLLP z potwierdzeniami.
Zdecyduj z laboratorium, jakie przepływy istnieją: zlecenia wychodzące (czy laboratorium otrzymuje papier i rejestruje się samodzielnie?), aktualizacje statusu zleceń, wyniki przychodzące, poprawki, anulacje, dodatkowe testy, testy odruchowe i dane demograficzne (kanał ADT do LIS, aby znał pacjenta przed przybyciem próbki). Narysuj sekwencję dla normalnego wyniku, poprawionego wyniku i anulowanego zlecenia. Zdecyduj o wersji HL7 (najczęściej spotykane to 2.3.1 i 2.5.1) i transporcie (MLLP z potwierdzeniami ACK; czasami pliki). Zobacz Wiadomości zleceń HL7 v2.
Krok 2: wiadomość z wynikiem, pole po polu
Wynik laboratoryjny dociera do EDM w postaci wiadomości HL7 v2 ORU^R01: MSH identyfikuje nadawcę i odbiorcę, PID pacjenta, PV1 wizytę, ORC i OBR zawierają numery zleceń od zleceniodawcy i wykonawcy, panel zlecony oraz status raportu, a każdy OBX zawiera jeden analizowany parametr z jego kodem LOINC, wartością, jednostkami, zakresem referencyjnym, flagą nieprawidłowości i statusem wyniku.
MSH|^~\&|LIS|CENTRALLAB|EHR|GENHOSP|20260314130500||ORU^R01^ORU_R01|RES0001|P|2.5.1
PID|1||MRN-00012345^^^GENHOSP^MR||DOE^JANE||19800523|F
PV1|1|O|CLINIC-3^^^GENHOSP
ORC|RE|PLC-778812^EHR|FIL-556701^LIS|||||||||42^SMITH^JOHN
OBR|1|PLC-778812^EHR|FIL-556701^LIS|58410-2^CBC panel - Blood by Automated count^LN|||20260314084000|||||||||42^SMITH^JOHN||||||20260314130000|||F
OBX|1|NM|718-7^Hemoglobin [Mass/volume] in Blood^LN||10.9|g/dL|12.0-15.5|L|||F|||20260314125800
OBX|2|NM|6690-2^Leukocytes [#/volume] in Blood by Automated count^LN||6.4|10*3/uL|4.0-10.0|N|||F|||20260314125800
OBX|3|NM|777-3^Platelets [#/volume] in Blood by Automated count^LN||230|10*3/uL|150-400|N|||F|||20260314125800
NTE|1||Mild normocytic anaemia; suggest iron studies if clinically indicated.
- ORC-2 / OBR-2 numer zleceniodawcy (placer) i ORC-3 / OBR-3 numer wykonawcy (filler): połączenie ze zleceniem. OBR-4: panel, zakodowany (LOINC
LN). OBR-7: czas pobrania próbki. OBR-22: czas raportowania wyników. OBR-25: status wyniku dla całego zlecenia (Pwstępny,Fostateczny,Cpoprawiony,Xanulowany). - OBX-2: typ wartości (
NMnumeryczny,STtekstowy,TXtekst,CE/CWEkodowany,SNnumeryczny strukturalny, np.<^5). OBX-3: analit, zakodowany. OBX-5: wartość. OBX-6: jednostki, najlepiej UCUM (10*3/uL, nieK/µL). OBX-7: zakres referencyjny jako tekst. OBX-8: flagi nieprawidłowości (L,H,LL,HH,A,N). OBX-11: status wyniku dla każdego analitu (P,F,C,X,Dusunięty). OBX-14: czas obserwacji. OBX-19: czas analizy. - NTE: komentarze, dołączone do OBR lub do konkretnego OBX według pozycji.
- SPM (2.5+): typ próbki (SNOMED CT), czas pobrania, czas otrzymania, stan.
Krok 3: przypadki specjalne
Szczególne przypadki, które musi obsługiwać interfejs laboratoryjny, to: skorygowane wyniki (status C z oryginalnymi numerami zleceń, zastępujące i alertujące zamiast usuwania), wyniki wstępne, a następnie ostateczne, mikrobiologia z organizmami i ich wrażliwością powiązanymi za pomocą pod-ID, wyniki tekstowe i osadzone pliki PDF, badania odruchowe i dodatkowe, anulowania oraz jednostki i zakresy referencyjne, które zmieniają się, gdy laboratorium wymienia analizatory.
- Poprawki: nowy ORU z
Cw OBR-25 i OBX-11 oraz tymi samymi numerami zleceniodawcy/wykonawcy; system EHR musi zastąpić, oznaczyć zmianę i powiadomić lekarza. Nigdy nie usuwaj oryginału po cichu. - Wstępny, a potem ostateczny: wyniki
P(np. barwienie Grama), a następnieF(hodowla); karta pacjenta musi pokazywać status. - Mikrobiologia: jeden OBX dla zidentyfikowanego organizmu (zakodowany, SNOMED CT), a następnie wyniki wrażliwości jako OBX dla każdego antybiotyku z organizmem jako pod-ID (OBX-4), często w kilku wiadomościach. Tutaj kryje się większość błędów interfejsu.
- Wyniki tekstowe i PDF: komentarze patologiczne i niektóre chemiczne przychodzą jako linie TX lub jako osadzony plik PDF (OBX-2
ED); karta pacjenta potrzebuje zarówno tekstu, jak i pliku. - Testy odruchowe i dodatkowe: nowe OBR w ramach oryginalnego zlecenia lub nowe zlecenie utworzone przez laboratorium; ustalcie, jak są numerowane.
- Anulacje: status
X, z oryginalnymi numerami. - Jednostki i zakresy zależne od analizatora: ten sam test może zmieniać jednostki, gdy laboratorium zmienia analizatory; interfejs musi przenosić zakres z każdym wynikiem, nie zakładać go.
Krok 4: kody
Mapowanie kodów w interfejsie laboratoryjnym oznacza jednokrotne przetłumaczenie lokalnych kodów testów laboratoryjnych na LOINC w utrzymywanej tabeli i wysłanie obu kodów (lokalnego i LOINC) w OBX-3, normalizację jednostek do UCUM oraz kodowanie typów próbek i organizmów w SNOMED CT. Bez tego mapowania wyników nie można śledzić w różnych laboratoriach ani odczytywać przez systemy zewnętrzne.
Mapuj kody testów laboratoryjnych do LOINC raz, w utrzymywanej tabeli, i wysyłaj zarówno kody lokalne, jak i LOINC w OBX-3 (GLU^Glucose^L~2345-7^Glucose [Mass/volume] in Serum or Plasma^LN). Normalizuj jednostki do UCUM. Typy próbek i organizmy w SNOMED CT. Metoda opisana jest w Jak mapować lokalne kody laboratoryjne do LOINC; bez tego wyniki nie mogą być śledzone w czasie w różnych laboratoriach ani odczytywane przez żaden zewnętrzny system.
Krok 5: alternatywa FHIR
Alternatywą FHIR dla interfejsu laboratoryjnego HL7 v2 jest użycie ServiceRequest dla zlecenia, jednego Observation dla każdego analizowanego parametru z kodem LOINC, ilością UCUM, zakresem referencyjnym i interpretacją, oraz DiagnosticReport, który grupuje je ze statusem, wykonawcą, datą wystawienia, wnioskiem i plikiem PDF. Dostarczanie odbywa się za pomocą zapytań REST, pakietu transakcyjnego na raport lub subskrypcji FHIR.
W FHIR zlecenie to ServiceRequest, wyniki to Observations (po jednym na analit, kod LOINC, ilość UCUM, referenceRange, interpretacja) pogrupowane przez DiagnosticReport, który zawiera status, wykonawcę, czas wystawienia, podsumowanie i PDF, z polem basedOn wskazującym na ServiceRequest. Poprawki to wersje tych samych zasobów ze statusem amended lub corrected. Dostarczanie odbywa się poprzez zapisy REST na serwerze FHIR systemu EHR, pakiet transakcyjny Bundle dla każdego raportu lub Subskrypcje. Przewodnik HL7 v2-to-FHIR mapuje każde z powyższych pól; wiele laboratoriów oferuje obecnie oba rozwiązania. Zobacz Wyjaśnienie FHIR DiagnosticReport i Wyjaśnienie FHIR Observation.
Krok 6: testowanie i wdrożenie
Testowanie interfejsu laboratoryjnego przed uruchomieniem oznacza przepuszczenie syntetycznych pacjentów przez każdy przypadek specjalny, porównanie jednodniowych równoległych wyników z raportu laboratorium i karty EDM, sprawdzenie stref czasowych i przejść na czas letni, weryfikację obsługi potwierdzeń i ponownego wysyłania po awarii, a także uzgodnienie procedury dyżurów dla błędnych wiadomości, wykorzystując profil IHE Laboratory Testing Workflow jako punkt odniesienia.
Testuj z syntetycznymi pacjentami wszystkie przypadki z kroku 3; porównaj dzień równoległych wyników z raportu papierowego lub PDF i z karty pacjenta; sprawdź strefy czasowe i przejścia na czas letni/zimowy; zweryfikuj obsługę ACK i odtwarzanie po awarii; ustal procedurę dyżurów dla nieudanych wiadomości. Profil IHE Laboratory Testing Workflow i krajowe zestawy zgodności stanowią przetestowaną bazę.
Błędy, których należy unikać przy projektowaniu
Błędy, przed którymi należy chronić interfejs laboratoryjny podczas projektowania, to: wyniki przypisane do poprzedniej wizyty, scalenia pacjentów nieprzeniesione do LIS, zmiany jednostek po aktualizacji analizatora przesuwające trendy, skorygowane wyniki nadpisujące poprzednie bez alertu, wrażliwość mikrobiologiczna przypisana do niewłaściwego organizmu oraz wyniki badań, dla których EDM nie ma kodu, znikające w kolejce błędów.
Wyniki przypisane do poprzedniego pobytu pacjenta z powodu nieaktualnych danych PV1; scalenie (ADT A40) nieprzeniesione do LIS; zmiana jednostki po modernizacji analizatora powodująca ciche przesunięcie trendów; poprawione wyniki nadpisujące poprzednie bez powiadomienia; wyniki wrażliwości mikrobiologicznej przypisane do niewłaściwego organizmu; laboratorium wysyłające wyniki dla testu, dla którego system EHR nie ma kodu, które następnie znikają w kolejce błędów.
W Anpheros
Łącznik laboratoryjny Anpheros akceptuje ORU^R01, CSV i JSON, a następnie generuje Observations w ramach DiagnosticReport z kodami LOINC i UCUM, zachowując kody lokalne i oryginalny plik; przewodnik deweloperski dotyczący importowania wyników laboratoryjnych omawia to na przykładzie darmowego środowiska sandbox.
Powiązane strony
- Wiadomości zleceń HL7 v2 ORM i OML
- Wyjaśnienie wiadomości HL7 v2: ADT i ORU
- Jak mapować lokalne kody laboratoryjne do LOINC
- Wyjaśnienie FHIR DiagnosticReport
- Łącznik laboratoryjny: HL7 v2, CSV lub JSON do FHIR
- Wyjaśnienie silników interfejsów
- Importowanie wyników laboratoryjnych do FHIR (strona deweloperska)
Źródła
- HL7 v2.5.1 ORU_R01 referencja (Caristix)
- Segment HL7 v2.5.1 OBX (Caristix)
- IHE Laboratory technical framework (LTW)
- Przewodnik implementacyjny HL7 v2-to-FHIR
- HL7 FHIR R4: DiagnosticReport
Najczęstsze pytania
Której wersji HL7 powinien używać nowy interfejs laboratoryjny?
2.5.1, jeśli obie strony go obsługują: zawiera SPM dla próbek i jaśniejszą obsługę statusu. Wiele laboratoriów nadal korzysta z wersji 2.3.1, a interfejs dostosowuje się do starszej wersji.
Jak wyniki są dopasowywane do zleceń?
Za pomocą numeru zlecenia zleceniodawcy (przypisanego przez EHR) i numeru zlecenia wykonawcy (przypisanego przez LIS), przenoszonych w ORC-2/3 i OBR-2/3 zarówno odpowiedzi na zlecenie, jak i wyniku. Jeśli EHR nigdy nie zarejestrował numeru wykonawcy, dopasowanie opiera się na numerze zleceniodawcy.
Co jeśli laboratorium nie może wysyłać kodów LOINC?
Mapuj ich lokalne kody do LOINC po swojej stronie, w silniku lub łączniku, i zachowaj oba. Nalegaj, aby system kodów lokalnych był stabilny i aby nowe testy były ogłaszane.
Czy FHIR jest gotowy do obsługi interfejsów laboratoryjnych?
Tak, dla nowych połączeń, zwłaszcza poza szpitalem: ServiceRequest, Observation i DiagnosticReport w pełni obejmują zlecenia i wyniki, a krajowe przewodniki je profilują. Wewnątrz szpitala LIS i analizatory będą przez lata komunikować się w HL7 v2.
Wypróbuj za darmo w sandboksie
Pierwsze wywołanie FHIR w 5 minut. API HL7 FHIR R4 z wbudowaną zgodą pacjenta: wypróbuj w piaskownicy, a następnie połącz własną aplikację lub system kliniczny.
Za darmo · 30 syntetycznych pacjentów · bez karty
Anpheros tworzy dokumentację medyczną, nad którą pacjent ma kontrolę i którą może udostępniać dowolnej klinice, na platformie HL7 FHIR R4, z siedzibą w UE. Te przewodniki pomogą Ci zrozumieć i uporządkować informacje o Twoim zdrowiu; nie zastępują one wizyty u lekarza.
O Anpheros →